Motywacja wewnętrzna

Motywacja wewnętrzna (ang. intrinsic motivation) to motywacja powodująca zachowanie, którego celem nie jest osiągnięcie zewnętrznych nagród, dana aktywność jest celem samym w sobie. Przykłady czynności motywowanych wewnętrznie: jedzenie pączków, pływanie żaglówką, słuchanie muzyki, (również praca jeśli wiąże się z głębokim zainteresowaniem), granie na komputerze.Czynności motywowane wewnętrznie prowadzą do specyficznego stanu umysłu, nazywanego poczuciem przepływu (ang. flow), które polega na utracie samoświadomości i poczucia upływu czasu , a dodatkowo na koncentracji na samej czynności wykonywania zadania, z odsunięciem na drugi plan jego rezultatu. Stan taki jest przyjemny i ma możliwość być wzbudzany też poprzez narkotyki i inne używki, ćwiczenia fizyczne i tym podobne. Badania pokazują jednak, że czynności dostarczają więcej przeżyć typu flow niż używki. Takie praktykę podobne jest w własnej jakości do doświadczenia mistycznego, opisywanego przez Maslowa. Ustalono również, że gdy czynność motywowana jest wewnętrznie a równocześnie jest silnie nagradzana, to motywacja zmienia się na zewnętrzną i dana osoba traci przyjemność czerpaną z tej aktywności, wręcz jeżeli już ją poprzednio bardzo lubiła. Poprzez silne nagradzanie, grożenie karą (przykładowo. przy nauce), stosowanie przymusu, presję zewnętrzną, nacisk oceniania, można spowodować, że dana osoba zaczyna spostrzegać osobiste działanie jako motywowane tylko zewnętrznie, co prowadzi do utraty radości czerpanej z tego działania